Ehl–i Sünnet Âlimi İbn–i Hacer–i Mekkî Hazretleri’nin pek kıymetli iki kitâbı hakkında:

Hicrî 20 Receb-i Şerîf 974’de [31 Ocak 1567 Cumʿa] Mekke-i Mükerreme’de vefât eden Ehl-i Sünnet Âlimlerinden İbn-i Hacer-i Mekkî [Şihâbüddîn Ahmed bin Muhammed-i Heytemî] “Rahmetullâhi Aleyh” Hazretleri’nin Hicrî 1308 Ramezân-ı Şerîfi’nde [1891 Nîsân] Mısr’da 161 sayfa olarak basdırılan ve neşr edilen ArabçaEs-Savâʿıku’l-Muhrika Fi’r-Reddi ʿAlâ Ehli’l-Bideʿ Ve’z-Zendeka” kitâbı ve bunun kenârında yazılı “Tathîru’l-Cenân Ve’l-Lisân ʿAni’l-Hutûri Ve’t-Tefevvühi Bi-Selbi Seyyidinâ Muʿâviye bin Ebî Süfyân” adlı pek muʿteber kitâbının ilk ve son sayfalarının fotoğrafı Ek’dedir.

Heytemî Hazretleri, “Es-Savâʿık” kitâbında, “Çihâr Yâr-i Güzînİmâm-i Ebû Bekr-i Sıddîk, İmâm-i Ömer-i Fârûk, İmâm-i Osmân-i Zi’n-Nûreyn, İmâm-i Hayder-i Kerrâr Alî bin Ebî Tâlib “Radıyallâhü Anhüm Ecmeʿîn” Hazretleri’nin yüksek fazîletlerini, şereflerini bildirmekte ve Şîʿa’nın bozuk iʿtikâdını, şaşkınlıklarını, taşkınlıklarını tafsîlâtlı yazmaktadır. “Et-Tathîr” kitâbında ise Hazret-i Muʿâviye’ye “Radıyallâhü Anh” ve babası Hazret-i Ebû Süfyân’a “Radıyallâhü Anh” sövmenin, şânlarına lâyık olmayan sözler söylemenin, düşmânlık etmenin iʿtikâden çok tehlikeli ve hattâ küfr olduğunu Edille-i Şerʿiyye ile bildirmektedir.

Codea